Jak zostałem arcymistrzem Aron NImzowitsch

Urodził się w Rydze, wówczas będącej częścią Imperium Rosyjskiego, a później osiedlił się w Niemczech, gdzie działał jako szachista i autor.

Nimzowitsch zasłynął jako główny przedstawiciel tzw. hipermodernizmu w szachach – nowego stylu gry, który kładł nacisk na kontrolowanie centrum szachownicy z dystansu zamiast bezpośredniego zajmowania go pionami, co było wtedy bardziej tradycyjnym podejściem. W swojej strategii akcentował restrykcję przeciwnika oraz kontrolowanie przestrzeni, nawet kosztem agresywnego ataku. Jego słynne pojęcia, takie jak „profilaktyka” (zapobieganie planom przeciwnika) czy „blokada” (hamowanie ruchu przeciwnika poprzez odpowiednie ustawienie swoich figur), stały się fundamentem nowoczesnej strategii szachowej.

Jednym z najważniejszych dzieł Nimzowitscha była książka "Mój system" (1925), która do dziś uważana jest za jedną z najważniejszych publikacji teoretycznych w szachach. W książce tej Nimzowitsch szczegółowo wyjaśniał swoje koncepcje hipermodernistyczne, z którymi osobiście eksperymentował podczas gry. Wprowadził tam również słynne otwarcie, obronę Nimzowitscha (1.e4 Sc6), które dziś jest mniej popularne, ale nadal znajduje zastosowanie jako nietypowe i zaskakujące zagranie w otwarciu.

Mimo że Nimzowitsch nigdy nie zdobył tytułu mistrza świata, jego wkład w rozwój teorii szachowej oraz odważne odejście od klasycznych reguł uczyniły go jedną z najważniejszych postaci w historii szachów.